دوستم دارد ! !

عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد

رهگزری بود که روی برگهای خشک پاییزی راه می رفت

                   صدای خش خش برگها همان آوازی بود که ،  

                                             من گمان می کردم، می گوید 

                                         دوستم دارد 

          تمام زندگی را گریه کردم

               نبودی در فراغ شانه هایت 

                    به هر خاکی رسیدم تکیه کردم... 

در بیهودگی انتظار پیوستن به تو چه بی صبرانه مانده ام

چه خوانا دوری ات را بر سر در خانه نوشته اند

و من در نخواندن آن چه پا فشارانه مانده ام

چه بسیار است دورویی ها ، فراموش کردن ها ،و گسستن ها

و من در این هم چه صادقانه مانده ام

رفیقان همه با نارفیقی خود رفتند

من هنوز با آنان چه دوستانه مانده ام

من در پیمودن راه چه عاجزانه مانده ام

تنها در میان تن ها چه عاشقانه مانده ام.

بگی آروم توی گوشم دیگه وقتشه بمیری

خدا جون میگن تو خوبی مثله مادرا می مونی

اگه راست میگن ببینم عشق من کجاست میدونی؟

خداجون میشه یه کاری بکنی به خاطر من

من می خوام که زود بمیرم آخه سخته زنده موندن

من که تقصیری نداشتم پس چرا گذاشته رفته

خدا جون تو تنها هستی میدونی تنهایی سخته

زنده بودن یا مرذن من واسه اون فرقی نداره

اون می خوادکه من نباشم باشه اشکالی نداره

خدا جون می خوام بمیرم تا بشم همیشه راحت

ولی عمر اون زیاد شه حتی واسه ی یه ساعت

خدا جون میشه تو امشب منو تو بغل بگیری

بگی آروم توی گوشم دیگه وقتشه بمیری

                                       با خبر باش که  دنیای منی

شادیت شادی من ،غصه ات غصه ی من

                                      قلب من خانه ی تو ،خانه ات قبله ی من.

تا چشمکی شوم برای شبهای بی ستاره ات...

.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.

.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.و.

کاش الان آغوش گرمت سرپناه خستگیم بود

                         دو تا چشمات پر از اندوه واسه دل شکستگیم بود

آرزوم اینه که دستام توی دستای تو باشه

                          تنگی این دل عاشق با نوازش تو واشه

واسه چی خدا نخواسته من تو آغوش تو باشم

                           قول میدم با داشتن تو هیچ غمی نداشته باشم

همه هستی قلبم تو دو حرف خلاصه میشه

                           عشق تو ، بودن با تو ، دو نیاز زندگیشه

پرم از ترانه ی تو گر چه واژه ها حقیرند

                          خوبه وقتی نیستی پیشم اونا دستمو میگیرند

راز عشق منو هیچکس غیر مهتاب نمیدونه

                           تنها شاهد واسه غصه، گریه و تنهاییم اونه

وای اگر من این نبودم ،کاش میشد پرنده باشم

                            تا از این دور بودن از تو بتونم بلکه رها شم

یه پرنده شم شبونه بکشم پر به خیالت

                            برسم به لونه ی تو بگیرم سر زیر بالت

زندگیم رنگ خدا بود اگه تنها تو را داشتم

                            اگه میشد واسه گریه سر رو شونت می گذاشتم

توی شهری که پر از برجه و آسمون خراش           منو بین گرگا و غریبه ها جا بزاری

از تو انتظار نداشتم دسمو رها کنی                     من واست بمیرمو به دیگری نگاه کنی

باورم نمیشه که من از خدا تو را بخوام                تو واسه یکی دیگه شبا ،خدا خدا کنی 

از تو انتظار نداشتم زیر خرفات بزنی                    عینک نامهربونی روی چشمات بزنی

تو میگفتی همه ی عشقتو زندگیت منم              حالا میخوای بری و خط روی رویات بزنی

از تو انتظار نداشتم بسپریم دست خدا                بگی راهه ما دو تا از اولش بوده جدا

کشتی آرزوهام میون دریا مونده و                      داره دنبالت میگرده ،دنبال یه ناخدا

از تو انتظار نداشتم بشی رام سرنوشت             منو بفرستی جهنمو خودت بری بهشت

از تو انتظار نداشتم که ازم دوری کنی                همه ی محبتا را از رو مجبوری کنی

آخه کی خیال میکرد تو پادشاه قلب من              با من دیوونه ی عاشقت اینجوری کنی

از تو انتظار نداشتم که فراموشم کنی          مثه شمعی عشقمو فوت کنی ،خاموشم کنی

هیچکی حدسشو نمیزد که تو جای خالیتو          مهمون سکوت و تنهایی آغوشم کنی

از تو انتظار نداشتم بشی مثله همه                   همیشه میگفتم از تو هر چی بگم کمه

همه از فرشته بودن تو با خبر بودن                     به همه گفته بودم خوبیه تو زیادمه

از تو انتظار نداشتم منو ساده بشکنی                سنگ بی وفایی رو به قلبه خستم بزنی

هیچکی جرأت نمیکرد اسممونو جدا بگه             به گوش آسمونم رسیده بود مال منی

از تو انتظار نداشتم که منو یادت بره                    اون دو تا ستاره های روشنو یادت بره

تو میگفتی آخرش ما دو تا قسمت همیم              باورم نمیشه عاشق بودنو یادت بره

از تو انتظار نداشتم خوشیامو خواب کنی               خونه ی طلایی آرزومو خراب کنی

دوست دارم خودت بگی ،آخه کی باورش میشه    تو به جز من عشق دیگه ای را انتخاب کنی

هر کسی سراغتو میگیره ،میگم دیگه نیست          جای من یکی دیگه تو قلبشه آخه مده

دیگه انتظاری از هیچکی تو دنیا ندارم                    خودمم شاید یه روز خودم رو تنها بزارم.

مرا به عشق نخوانید بر نمی گردم

قسم به پنجره ها که از عشق دلسردم

شبی به حرمت آلاله ها قسم خوردم

مرا به عشق نخوانید بر نمی گردم...

با رفتنت،زندگی ام را خزان کردی

باورم نمی شود،این بار چه شد،که خواستی چشمانم بارانی شوند؟!

نکند دوری من به فکرت اندازد که دوستت ندارم.

بار سفر بستی و بی خبر رفتی!نمی دانی چقدر دلم هوای نگاه مهربانت را کرده...

و تو نیستی که ببینی چشمهایم بارانی شده اند.

خوب میفهمم که وقتی قلبم دیوانه وار،مانند پرنده ای اسیر خود را به در و دیوار سینه ام می کوبد،

معصومانه تو را می طلبد!

و گاهی حتی دستانم سرد می شوند و بهانه گیر گرمای دستان تو اند!

و من چه مظلومانه در گفتن حقیقت ،باز مانده ام...

                            آن وقت

                    میان دو دیدار قسمت کنیم

                        واسه بی با تو بودن ،انتقام از من میگیره

چقدر تکراریست کلامی که پر از تکرار است

اما چه تکراری زیبا تر از ان میتواند اینگونه فکر را در غل و زنجیر بکشد    

تو را می گویم

که تکرار نام تو،زندگیام را می سازد که سراسر تکرار،چه زیبا تکرار می شود نام شیرینت

چون دم، چون باز دم...

و هر دم و دمادم،کاش میشد بر تارک هستی،بر صورت خورشید،بر چهره ماهو بر زمزمه بادو بر هر انچه

تکراریست نام تو را حک کرد،تا تکراریترین جلوه هستی تو باشی...

. من بزرگترین حس دنیا که این تکرار دوست داشتنی را عاجزانه می بلعد.

بهترینم،

خاصیت عشق تو این است

اگر هستم و پا بر جایم،شور نگاه توست که می کشاندم از صبحی به صبح دیگر!

به تو محتاجم،

                  مثل شب به ماه،

                                        مثل پریشان به راه،

                                                                 مثل شبگردی سرگردان میان دو راه!

                                                                                                              به تو محتاجم.

ای مثل احتیاج به نفس،بشنو صدای مرا از غربت تنگ این قفس:

                                                                                     به تو محتاجم...........

همه دنيا را گشتم

تو را همان جايي يافتم

كه هيچ نداشتم...

یک جایی...

تمام رویاهایش لبخند توست

وزمانی که به تو فکر میکنه ،احساس میکنه زندگی واقعا با ارزشه

پس هر وقت احساس تنهایی کردی این حقیقت را به خاطر داشته باش

یک نفر ...

یک جایی ...

در حال فکر کردن به تو  

نه بین زمین و آسمون جنگ شده

نه کوه آب و نه دریا کوه شده

اما دل من برای تو تنگ شده

عاشقی یعنی تحمل ، نه شکایت،نه گله

اگه حتی بینمون باشه یه دنیا فاصله

عاشق کسی میشی که عاشقاش فراوونه

بین انتخاب عشقش عمریه که حیروونه

چقدر بین دلها و حرفهای ما فاصله است

چشمامون می خندن اما دلهامون بی حوصله است

خیلی سخته چیزی رو که تا دیشب بود یادگاری

صبح بلند شی و ببینی که دیگه دوسش نداری

خیلی سخته که نباشه هیچ جایی برای آشتی

بی وفا شه اون کسی که جونتو واسش گذاشتی

خیلی سخته اون کسی که اومدو کردت دیوونه

هوساش وقتی تموم شد ،بگه پیشت نمیمونه

خیلی سخته توی پاییز با غریبه آشنا شی

اما وقتی که بهار شد ، یه جوری ازش جدا شی

...     

ای بهار نقش تو بیرنگ شد

 بس که پاییز دلم پر رنگ شد